برشی از تاریخ | ردپایی از «آن‌ها که می‌دانستند»

روزنامه‌های ۲۶ دی تا ۲۲ بهمن ۵۷ که چند دهه به نام «دهه‌ی طلایی مطبوعات» قالب ما کرده بودند، در حقیقت سیاه‌ترین اوراق تاریخ ژورنالیسم ایرانی‌ست: پر از دروغ، جعل خبر، تحریف وارونه‌نمایی و بلندگوی تروریست‌ها، خرابکاران و ایدئولوژی خشونت. آن‌ها ارابه‌های پیشران نابودی ایران بودند و در آن همه برگ‌های بزرگ سیاه و تاریک،‌ کم‌تر جایی برای «مردم ایران» و «صدای واقعی» آن‌ها بود. ستون «حرف مردم» که‌ از ستون‌های رایج روزنامه‌ها در گذشته به شمار می‌رفت، تنها جایی بود که با وجود الک کردن حرف‌های مردم برای انتشار، باز هم می‌توان در لابه‌لای آن، صدای مردمی ناامید، مستاصل و نگران کشورشان را شنید.

اگر می‌خواهید خودتان بخوانید و ببینید که در آن روزها چه نوشته می‌شد، برخی از این مطالب را در قالب برش‌هایی از مطبوعات آن زمان گردآوری کرده‌ایم. با مشاهده‌ی این صفحات، به چهره‌ی واقعی آن روزنامه‌ها پی ببرید و ببینید چگونه مسیر تاریخ را تغییر دادند…